Nazwa zwyczajowa: brak ustalonej, często określana jako „kaktus starczy”

Rodzina: Cactaceae

🌍 Występowanie

Endemiczna dla Chile — występuje w regionach Coquimbo, Valparaíso i Metropolitana, na wysokościach od 350 do 2000 m n.p.m. Rośnie w suchych dolinach, na skalistych glebach, wśród zarośli i lasów sclerofilowych.

🌱 Opis morfologiczny

• Kształt: kulisty do krótkokolumnowego
• Wysokość: 6–18 cm
• Średnica: 5–8 cm
• Żebra: 13–21, lekko wgłębione między areolami
• Korzenie: duże, bulwiaste
• Areole: wełniste
• Kolce: cienkie, skręcone, białe lub kremowe, przypominające włosy

🌸 Kwiaty

• Kolor: intensywnie różowe lub czerwone z jaśniejszym gardłem
• Kształt: lejkowate do rurkowatych
• Rozmiar: 2,5–5 cm długości, 1–3 cm średnicy
• Okres kwitnienia: wiosna–lato

🍒 Owoce i rozmnażanie

• Owoce: małe, wełniste, często ukryte pod kolcami
• Rozmnażanie: z nasion, proces powolny

🌞 Wymagania uprawowe

• Światło: pełne słońce, minimum 6 godzin dziennie
• Temperatura: od 5°C do 35°C, nie toleruje mrozu
• Podlewanie: bardzo oszczędne, latem co 2–3 tygodnie, zimą co 4–6 tygodni
• Podłoże: dobrze przepuszczalne, mieszanka piasku, żwiru i ziemi do kaktusów
• Nawożenie: słaby nawóz dla kaktusów (NPK 5-10-10) raz na 2 miesiące w sezonie wzrostu

🏆 Ciekawostki

Neoporteria senilis jest bardzo zmienna — występuje wiele lokalnych form różniących się kolorem kolców i kwiatów. Często mylona z innymi gatunkami z rodzaju Eriosyce. Jej kolce przypominające włosy chronią przed słońcem i zatrzymują wilgoć.